(1966) Artystka wizualna. W jej dorobku znajdują się cyfrowo manipulowane fotografie, obiekty, rysunki, instalacje i performance. Studiowała grafikę i ilustrację w pracowni Jiříego Šalamouna na Wyższej Szkole Sztuk Użytkowych w Pradze (1987–1993). Wystawia od lat 90. XX wieku i szybko stała się jedną z najbardziej wyrazistych artystek porewolucyjnych. Brała udział w ważnych wystawach zbiorowych w Czechach i za granicą, takich jak „Orbis Fictus” (Valdštejnská jízdárna, Praga, 1995), „Zkušební provoz” (Mánes, Praga, 1995), „Fiction intimée” (Barcelona, Paryż, 1998). Dwukrotnie była finalistką Nagrody Jindřicha Chalupeckiego (1997, 2000). Zdobyła pierwsze miejsce w konkursie na reprezentację Czech na 58. Biennale Sztuki Współczesnej w Wenecji. W latach 2002–2011 prowadziła Pracownię Nowych Mediów II w praskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jej prace znajdują się w kolekcjach m.in. Narodowej Galerii w Pradze, Centre Georges Pompidou w Paryżu i Mumok w Wiedniu. Od początku swojej twórczości Bromová zajmuje się manipulacją obrazu fotograficznego – jako jedna z pierwszych w Czechach. Głównym tematem jej prac jest cielesność, intymność i ich przekraczanie. Ukazywanie ciała w zmodyfikowanych fotografiach nie kończy się na nagości, lecz sięga ekstremalnych form obnażenia i anatomicznych przekrojów wnętrza ciała. We wczesnych pracach stosuje strategie dokumentalne zarówno pod względem treści, jak i formy. Artystka podejmuje również tematykę kobiecości, rodziny, natury, mitologii i rytuałów.