olej, płótno, 35 × 28 cm

dar ze spadku z 2020 r.

Jest to pierwsze dzieło tego przedstawiciela tradycjonalistycznego malarstwa realistycznego końca XIX wieku, które zostało pozyskane do zbiorów Galerii Sztuk Pięknych w Ostrawie. Portret czarnowłosej kobiety w trzyczwartego profilu na ciemnym tle świadczy o związku artysty ze środowiskiem teatralnym i związanym z nim efektem światłocienia. Pierwsza uwaga widza kieruje się na twarz, oświetloną w místě, gdzie kosmyki włosów swobodnie opadają kobiecie na czoło. Tym drobnym zabiegiem autor celowo narusza jednolitą karnację przedstawionej twarzy z wyraźnie dopracowanymi oczami. Ciekawym motywem jest także dość masywna kolczyk w prawym uchu kobiety, zarysowany jedynie poprzez transparentną materię. Ręka Veitha zdradza dojrzałość i swobodę, szczególnie widoczną w dolnej części obrazu, w linii sukni. Twórczość Veitha nawiązuje do historyczno-symbolistycznej tradycji Hansa Makarta i Anselma Feuerbacha.

Tłumaczenie wykonane przy pomocy AI (ChatGPT).