(1966) Konceptualny artysta multidyscyplinarny. W latach 1990–1997 studiował w praskiej Akademii Sztuk Pięknych (pod kierunkiem J. Sopki i V. Kokolii); obecnie jest jej rektorem. W ramach studiów uczestniczył w stypendialnych pobytach w USA, Niemczech, Austrii i Wielkiej Brytanii. W 2001 roku otrzymał Nagrodę Jindřicha Chalupeckiego. Był członkiem dziś już nieistniejącej grupy artystycznej Bezhlavý jezdec (Bezgłowy jeździec) oraz grupy PAS (Produkcja Aktywności Współczesności). Po raz pierwszy wystawiał na wystawach zbiorowych w Niemczech i w Pradze w 1996 roku. Pierwszą wystawę indywidualną miał w Klatovach i w legendarnym, ale dziś już nieistniejącym, ostrawskim klubie Černý pavouk (Czarny pająk) w 1998 roku. Należy do znaczących artystów konceptualnych wchodzących w latach 90. na porewolucyjną scenę artystyczną. Jego twórczość można scharakteryzować jako partycypacyjną; sam dla swoich dzieł używa określenia "Participy" (Partycypaty). Zajmuje się przede wszystkim nawiązywaniem dialogu między widzem a konkretnym miejscem, eksplorując ten proces i jego ograniczenia. Ważną rolę w jego pracach odgrywają zapisy, momenty zaskoczenia, praca z iluzją i z aktywnością psychofizyczną. Na pewnym etapie swojej kariery wykorzystywał możliwości malowania sprayem i szablonów; w galerii – lub innej przestrzeni publicznej – przedstawiał elementy, które nie były subwersywne ani w inny sposób inwazyjne, ale paradoksalnie należały do ​​danej przestrzeni, stanowiąc jej integralną część – dzwonki do drzwi, gwoździe, gaśnice itp. Jego późniejsze „partycypacje” również włączały dźwięk; używa mikrofonów binauralnych lub współpracuje z muzykami w eksperymentalnych interfejsach audiowizualnych.