(1922–2011) Malarz, rysownik i grafik. Jej twórczość jest ściśle związana z twórczością jej siostry bliźniaczki, Květy Válovej. W latach 1945–1950 studiowała na Wyższej Szkole Rzemiosł Artystycznych u prof. Emila Filly. Jej początki artystyczne związane są z rytownictwem na szkle, którego uczyła się w Železnym Brodzie. Była stałą członkinią grupy „Trasa”, a od 1990 roku także grupy „Umělecká beseda”. Prace powstałe w latach 60. XX wieku zaliczane są do kierunku Nowa Figuracja. Były to wyłącznie monochromatyczne rysunki, obrazy i grafiki, które uchwyciły postać ludzką w ruchu, co można postrzegać jedynie jako dynamiczny znak artystyczny. Jej twórczość przez całe życie była związana z Kladnem. Industrialny charakter tego miasta stał się inspiracją tematyczną dla Jitki Válovej. Ciężką pracę robotników przedstawiała w postaci pogiętych i zdeformowanych postaci. W jej twórczości możemy dostrzec symbolikę zmagania się człowieka z uciążliwą sytuacją danego okresu oraz wyrażanie sprzeciwu. Oprócz wspomnianych pogiętych postaci, inspiracją tematyczną jest także egzystencjalny motyw kalwarii. Od lat 60. w twórczości obu sióstr pojawiały się rysunki lawowane, które powstawały jako urzeczowienie słuchanej przez nie melodii muzycznej. Obie siostry tworzyły w nieoficjalnych kręgach. Przełomowa była ich wystawa w Chebu, w 1983 roku. Od 1989 roku siostry wystawiały wspólnie za granicą, a w 1994 roku otrzymały za swoje prace Nagrodę Herdera w Wiedniu. W roku 2010 Wyższa Szkoła Rzemiosł Artystycznych udzieliła Jitce Válovej doktorat honoris causa.