(1932–1988) Malarz, grafik, ilustrator, typograf. W latach 1958–1964 studiował w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Bratysławie (pod kierunkiem P. Matejki i V. Hložníka). Początki jego twórczości związane są z wpływami kubistycznymi. Od lat 60. XX wieku skłaniał się jednak ku ówczesnemu trendowi abstrakcji strukturalnej. W 1960 roku wraz z Eduardem Ovčáčkiem zapoczątkował organizację serii wystaw w Bratysławie o nazwie "Konfrontacje" (1961–1964). Wkrótce jednak jego twórczość zaczęła wyróżniać się na tle innych artystów epoki. Coraz wyraźniej dominowała w niej geometria – rytmizacja monochromatycznych powierzchni oraz geometryczny i strukturalny podział informacji wizualnej. W połowie lat 60. tworzył kolaże, w których używał pisma, plasując się tym samym w nurcie lettryzmu. Litery są dość precyzyjnymi formami geometrycznymi, a Urbásek używał ich jako autonomicznych środków wyrazu. Już w 1965 roku pismo (lub jego fragmenty) było centralnym elementem geometrycznym jego obrazów. Później abstraktyzował pismo, przekształcając je w pojedyncze krzywe i linie proste. W pierwszej połowie lat 80. zaczął zajmować się malarstwem monochromatycznym. Pionowo i poziomo podzielone powierzchnie były opracowywane charakterystycznym dla artysty szrafowaniem. Te dzieła określał roboczo jako "malarstwo absolutne". Miloš Urbásek należał do najważniejszych przedstawicieli czechosłowackiej abstrakcji geometrycznej i lettryzmu. Otrzymał kilka nagród, a do najważniejszych należy prestiżowa Folkwang-Presse Preis w Essen w 1967 roku.