akryl, płótno, 200 × 106 cm
zakupiono w 2024r. przy wsparciu Ministerstwa kultury RC
Choć powstało to już w okresie porewolucyjnym, kiedy Czechosłowacja uwolniła się od socjalistycznego reżimu totalitarnego, Eduard Ovčáček kontynuował karykaturalną refleksję nad społeczeństwem. Po krytycznym komentowaniu absurdów atmosfery normalizacji, także po aksamitnej rewolucji zajmował się groteskowo-sarkastycznym ujęciem ludzkiej społeczności. W kontekście epoki tę zagęszczoną mozaikę cielesności można odczytywać apolitycznie – jako fakt, że człowiek pozostaje człowiekiem bez względu na polityczne przemiany i zawirowania. Człowiek ze swoim życiem, ze swoimi cielesnymi popędami, człowiek skonfrontowany z innymi ludźmi – zderzający się z nimi lub wręcz w nich wrastający. Także w tym obrazie nie brakuje dla Ovčáčka typowego akcentu na popędowość i erotykę jako archetypiczne stałe związane z człowieczeństwem.
Tłumaczenie wykonane przy pomocy AI (ChatGPT).



