akryl, deska, 62 × 88 cm

zakupiono w roku 2019 przy wsparciu Ministerstwa Kultury RC

Obrazy Skrepla nie należy postrzegać jedynie jako formalne eksperymenty, lecz przede wszystkim jako zapisy procesów psychologicznych, w których artysta stara się uwolnić od racjonalnych schematów oraz zamierzonych czy przedstawiających ujęć. Ta procesualna nieokiełznaność naturalnie generuje obsesje wypływające z podświadomości i materializujące się w postaci postaci z długimi włosami, kotów, psów. Malarstwo często jest kontaminowane innymi materiałami, takimi jak spray, lub przeistacza się w trójwymiarowe instalacje trash artu i rzeźby. Żywiołowa spontaniczność, irracjonalność i podświadomość pozostają także podstawą tych przestrzennych realizacji.

Niekończące się podkłady materiałów – zszywane, klejone i przedłużane – nie są komponowane celowo, ich warstwowość jest procesem automatycznym. Pozycja Skrepla na czeskiej scenie artystycznej jest wyjątkowa właśnie ze względu na jego zawodowe zaplecze. Jako wykształcony teoretyk sztuki subwersyjnie poświęca się burzeniu wszelkich formalnych ram i w procesie twórczym pozwala spontanicznie przemawiać głębszym warstwom własnej psychiki. Porzucając rozum, przemyślenia i zakotwiczenie na rzecz bezpośrednich, płynnych afektów, zbliża się do wewnętrznie prawdziwego wyrazu samego siebie.

Obrazy pozyskane do kolekcji są typowym przykładem stylu Skrepla. Zawierają obsesyjną ikonografię zwierzęcą i są zapisem charakterystycznego gestycznego rękopisu artysty, w którym dochodzi do warstwowania i rozprowadzania pastozowych nawarstwień farby.

Tłumaczenie wykonane przy pomocy AI (ChatGPT).