W 1976 roku pojawiło się pierwsze opracowanie tematu, który przez kilka kolejnych lat stał się kluczowy w twórczości Rudolfa Sikory. Chodziło o refleksję nad zjawiskiem czarnej dziury, a dokładniej nad maksymalną koncentracją energii. W całych cyklach tworzył plastyczną analogię tego zjawiska. Początkowo skupiał znaki — gwiazdki, krzyżyki i strzałki — w jednym punkcie; później sięgnął po fotografię manipulowaną, która pozwalała mu osiągnąć maksymalną wizualną koncentrację. W tryptyku Koncentracja energii Sikora zastosował wymagającą technikę kolażu, wykorzystując wszystkie pocięte kwadraty zdjęcia wyjściowego. Tryptyk jest precyzyjnie zaprojektowaną koncepcją, w której artysta na różne sposoby ukazuje kumulację energii poprzez łączenie pierwotnych centrów.

Tłumaczenie wykonane przy pomocy AI (ChatGPT).