Scerankova, Pavla / Obrazek z kuchni

Obrazek z kuchni

2010

Odłamki filiżanki, patyczek; w. 90 cm

zakupiono w roku 2018 przy wsparciu Ministerstwa kultury RC

Subtelna przestrzenna rzeźba zawiera zalążek tematu, który artystka rozwija w swojej dalszej twórczości. Zawarte są w niej wszystkie charakterystyczne elementy jej pracy – motywy ruchu, zmiany stanu, praca z trójwymiarowym obiektem oraz kompozycją. Formalny kształt rzeźby przywodzi na myśl modele molekularne, będące odzwierciedleniem fascynacji artystki materią, światłem, fotonami oraz – ogólniej rzecz biorąc – zjawiskami kosmicznymi. Filiżanka do herbaty została rozbita na fragmenty oddzielone od pierwotnej całości, ale wciąż pozostają one ze sobą trwale połączone — w tym przypadku cienkimi drewnianymi pałeczkami. Rzeźba przywołuje metaforę działania wszechświata, który po Wielkim Wybuchu pozornie się rozpadł, ale każda jego część jest nadal połączona z pozostałymi. Można tu również dostrzec temat przyczynowości, relacji między częścią a całością lub komentarz na temat pozornej jedności materii.

Tłumaczenie wykonane przy pomocy AI (ChatGPT).

SCERANKOVÁ PAVLA

(1980) Pavla Sceranková studiowała w roku 2000-2006 na praskiej AVU (M. Šejn, M. Knížák). 2011 doktorat na AVU. W latach 2002–2010 absolwowała pobyty stypendialne Stuttgarcie, Berlinie, Aberdeen, Qebeck i Budapeszcie. Otrzymała wiele nagród, jak np. w 2002 roku, Nagrodę Josefa Hlávky, w 2006r. Nagrodę rektora AVU lub w 2009r. Nagrodę Václava Chada. Samodzielnie wystawia od roku 2006, grupowo od roku 2004. W jej dziełach spotykamy oprócz tradycyjnej pracy rzeźbiarskiej także procedury ready-made i performancje. Sceranková nowo kontekstualizuje przedmioty codziennego użytku, manipulując nimi, na przykład zmieniając materiał, skalę lub za pomocą deformacji kształtu, zmieniając w ten sposób ich działanie. Często pracuje z ruchem kinetycznym, zasadami lewitacji, ale także z destrukcją i destabilizacją. W jej portfolio możemy również znaleźć także interwencje do architektury, np. Umzug z roku 2007, lub całkiem specyficzne monumentalne obiekty mechaniczne, działające na podstawie układanki, np. „Jdi pryč – vrať se” (2009).