(1942–2014) Jubiler i rzeźbiarz. Po ukończeniu Średniej Szkoły Artystycznej Biżuterii w Jablonci nad Nysą, kierunek grawerowanie metalu, kontynuował naukę na praskiej UMPRUM (Akademia Sztuk, Architektury i Wzornictwa), gdzie studiował metal i biżuterię (1961–1967). W 1990 roku został habilitowany jako docent, a od 1994 roku był profesorem. W latach 2003–2007 pełnił funkcję kierownika Katedry Sztuki Użytkowej na tejże uczelni, a od 2008 roku prowadził pracownię META/LL/UM na Uniwersytecie Zachodnioczeskim w Pilźnie. Novák zapisał się w historii czeskiej sztuki jako propagator form sztuki kinetycznej i tech-artu. Jego pierwsze ważne realizacje w przestrzeni publicznej miały miejsce na kultowej wystawie plenerowej „Rzeźba i miasto” w Libercu w 1969 roku, gdzie zaprezentował trzy rzeźby kinetyczne. Zasadę kinetyzmu kontynuował również w latach 70. i 80. XX wieku, kiedy jego rzeźby zyskały monumentalną formę stalowych konstrukcji. Zarówno tytuły (np. [„Świr flagonośny”], 1988), jak i wykonanie oraz spektakularna forma z elementami światła i dźwięku w jego ruchomych obiektach, przemycały do środowiska normalizacyjnego Czechosłowacji subwersywne i neodadaistyczne idee. W latach 70. i 80. intensywnie zajmował się także tworzeniem biżuterii, w której podobnie zawierał elementy ruchu, humoru i tendencje konstruktywistyczne. Novák z łatwością poruszał się zarówno w obszarze drobnych drucianych rzeźb i biżuterii, jak i w większych, monumentalnych formach — z których najsłynniejszą pozostaje „Metronom” na wzgórzu Letná w Pradze z 1991 roku.