(1960) Artysta multidyscyplinarny, którego twórczość rozciąga się od malarstwa, rzeźby, instalacji, performansu, ilustracji, rysunku aż po muzykę i fotografię. Działa również jako kurator i reżyser teatralny. Po ukończeniu średniej szkoły artystycznej w Uherskim Hradišciu (1976–1980) został przyjęty w 1981 roku na praską Akademię Sztuk Pięknych. Na scenę artystyczną wszedł w latach 80. XX wieku w ramach słynnego nieoficjalnego przeglądu Konfrontacje. Od końca lat 80. był zapraszany na międzynarodowe wystawy zbiorowe na całym świecie (Rosja, USA, Szwajcaria i inne). W 1995 roku otrzymał Nagrodę Jindřicha Chalupeckiego. Jako ilustrator zdobył kilka znaczących wyróżnień, między innymi Nagrodę Ministerstwa Kultury za najpiękniejszą książkę. Jest autorem koncepcji interaktywnych wystaw Gniazda gier, Kraina fantazji i muzyki (EXPO 2005, Aichi), Orbis Pictus oraz Labirynt świata. Nikl jest współzałożycielem grupy Tvrdohlaví (Uparci), a jego dzieła znajdują się w wielu znaczących kolekcjach, takich jak Galeria Narodowa w Pradze, Galeria Morawska w Brnie i inne. Wczesne prace Nikla odzwierciedlały – mówiąc obrazowo – ukrytą wrażliwość (na przykład seria „Wykluwanie”). Styl malarski ewoluował od monumentalnych, wyraziście kolorowych form ku pozycjom wizualnie eksperymentalnym, a nawet monochromatycznym. Nieodłącznym elementem myślenia twórcy jest zabawowość, która przejawia się nie tylko w jego performansach, ale także w teatrze lalek, fotografiach i instalacjach. Staje się narzędziem przejścia w rejony surrealistyczne lub dadaistyczne. Poza tradycyjnym malarstwem Nikl eksperymentalnie pracuje z przypadkowością i automatyzmem. Nośnikiem zapisów artystycznych nie jest tutaj sama ręka artysty – może nim być na przykład grawitacja, pełzające owady lub różnorodne mechaniczne „gadżety" przypominające owady. Nikl przesuwa w ten sposób twórczość artystyczną poza granice nie tylko samego siebie, ale i ludzkiego świata.