Kalhous, Michal / Bez nazwy

Bez nazwy

2004

Z serii Nie rysuję, Powiększenie fotograficzne fomaspeed variant, 650 × 1025 mm

zakupiono w roku 2018 przy wsparciu Ministerstwa kultury RC

Fotografia ta reprezentuje jedną z typowych postaw twórczości Michala Kalhouse. Artysta operuje tu kompozycyjnym martwym życiem codzienności, uchwyconym w sposób bezpośredni, bez potrzeby dodatkowej stylizacji – przedmioty mówią same za siebie. Człowiek jest ponownie obecny niejako a priori, poprzez kulisy racjonalnie zorganizowanego martwego życia. Obok wyciszenia i nieobecności stanu „po” można w tej kompozycji odczytać również napięcie wynikające z pewnej niezamkniętości – bułka nie została zjedzona do końca, wieczko nie zakrywa kubeczka. Proces został zatrzymany, przerwany, nieukończony – i możemy się tylko domyślać, dlaczego. Taka konceptualna postawa otwartości, napięcia, dialogiczności i pracy z codzienną rzeczywistością jest wyrazistym przykładem przemian w czeskiej fotografii twórczej na przełomie XX i XXI wieku – i warto ten przełom dokumentować w instytucjonalnych zbiorach sztuki współczesnej.

Tłumaczenie wykonane przy pomocy AI (ChatGPT).

KALHOUS MICHAL

(1967) Fotograf Michal Kalhous V latach 1985─1990 wystudiował wydział nauk przyrodniczych na Uniwersytecie Palackiego w Ołomuńcu, jako nauczyciel matematyki i fizyki, a w latach 1990─1995 studiował historię sztuki, także na Uniwersytecie Palackiego w Ołomuńcu, nie ukończył tego kierunku, ponieważ nie zdał egzaminu końcowego. V latach 2001─2006 pracował jako kurator w Galerii Šterneberk. Od 2006 roku do chwili obecnej pracuje jako adiunkt i kierownik pracowni na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Ostrawskiego (Wydział Intermediów i Fotografii Kreatywnej). Wystawia samodzielnie lub grupowo od roku 1995. Kalhous należy do silnego pokolenia fotografów, którzy eksperymentują z medium i pytają o jego graniczne możliwości. Silne są jego pozycje gatunków fotograficznych i krajobrazów, które oddają odciski codziennej rzeczywistości, która jest autentycznie rejestrowana lub dekontekstualizowane. We wczesnej twórczości we swych pracach poświęca się bardziej groźnym tematom śmierci i innym marginalnym sytuacjom, później jego fascynacja przenosi się na postrzeganie potęgi codzienności i powszechności, aż do obecnej pozycji środowiska swojej rodziny.