Obraz reprezentuje podejście twórcze Jankoviča z lat 70. i 80. XX wieku, kiedy to artysta traktował postać ludzką jako groteskowy i często fragmentaryczny znak. W tym okresie egzystencjalna tajemniczość ustępuje miejsca satyrze i anegdocie. Obecna jest także charakterystyczna dla tej epoki wyrazista kolorystyka. Plastyczne asamblaże z niemalarskich materiałów nawiązują do tradycji lat 60., kiedy Jankovič pojawił się na scenie artystycznej. Dzieło można symbolicznie odczytywać jako parafrazę życia w socjalizmie – człowiek i jego „prawdziwa twarz” są ukryte pod płaszczem władzy totalitarnej.

Tłumaczenie wykonane przy pomocy AI (ChatGPT).