(1898–1958) Bułgarski malarz i karykaturzysta. Brał udział w walkach podczas I wojny światowej. W latach 1921–1923 studiował w Kunstgewerbeschule w Wiedniu. Jako karykaturzysta i rysownik współpracował z magazynami „Die Muskete”, „Faun” oraz z bułgarskimi gazetami „Epokha”, „Zora”, „Vazhod”, „Sofiysko Ekho” i innymi. W latach 1924–1926 uczęszczał na kurs malarstwa u profesorów Tsceno Todorowa i Stefana Ivanowa. W latach 1927–1932 mieszkał i tworzył w Czechosłowacji, gdzie miał wystawy indywidualne w Pradze, Brnie, Hradcu Králové, Luhačovicach oraz Morawskiej Ostrawie. Publikował również w czeskich czasopismach takich jak „Národní listy”, „České slovo”, „Salon”, „Humoristické listy”. Podczas II wojny światowej był więziony w Centralnym Więzieniu w Sofii (1944–1947), z tego okresu pochodzą jego bezpośrednie szkice gatunkowe z życia więźniów. W 1928 roku Dobrinov wystawiał w Domu Sztuki w Ostrawie. Podarował Stowarzyszeniu Domu Sztuki piętnaście karykaturycznych rysunków, głównie znanych postaci czeskiej kultury – m.in. Josefa i Karla Čapka, Viktora Dyka, Maxa Švabinskiego. W 1931 roku wystawiał ponownie, tym razem z H. Hérinkiem. Wystawa cieszyła się dużym zainteresowaniem publiczności. Karykatury Dobrinova są zwykle kolorowane, ukazują całą lub prawie całą postać, co pozwalało artyście operować gestem i budową ciała jako środkami wyrazu. Jego karykatury są psychologiczne, pełne życia i głębi. Szczególnie wyrazista jest jego ostra społeczno-polityczna karykatura z okresu międzywojennego. Szkice gatunkowe z więzienia i sceny zabaw dzieci z czasów wojny to poruszające zapisy życia codziennego.