(ur. 1975, Hawierzów) Malarz, rzeźbiarz, projektant, jubiler. Mieszka i pracuje w Pradze. Studiował obróbkę biżuterii na Wyższej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Pradze w latach 1994–2000. Od 2006 roku pracuje jako asystent w pracowni Rzeźby I na praskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jest współzałożycielem centrum kulturalnego Trafačka i Trafo Gallery. Wystawia zbiorowo od 2000 roku, indywidualnie od 2003 roku. Jest reprezentowany w kilku zagranicznych i krajowych kolekcjach instytucjonalnych, takich jak Narodowe Muzeum Techniczne w Pradze czy Museum für Kunst und Gewerbe w Hamburgu. Cimala jest artystą interdyscyplinarnym, zajmującym się eksperymentami materiałowymi i recyklingiem. Pracuje z odpadami przemysłowymi, takimi jak wadliwe części z produkcji fotelików dziecięcych czy odpady z druku reklamowego. W pracach dwuwymiarowych łączy malarstwo, druk, szablony, spray, rysunek itp. W swoich rzeźbach porusza temat tożsamości, ukrywając fizjonomię głów pod maskami o różnych formach i materiałach. Ogólnie pracuje z przenikającymi psychologiami i nadbudowami. Jego rzeźbiarskie popiersia, głowy i figury są atakowane przez materiały sztuczne i nietypowe kształty, a nawet bezpośrednio przez obiekty. Kontrastowa bywa także finalna kolorystyka tych surrealistycznych kompozycji. Silną inspiracją dla Cimali jest muzyka, co przekłada się między innymi na nietypowe obiekty na pograniczu rzeźb i funkcjonalnych instrumentów muzycznych. Tematycznie jego twórczość oscyluje między adoracją a krytyką technologii jako nieuniknionego zjawiska, z którym cywilizacja musi się konfrontować. Równie ważnym aspektem w twórczości Cimali jest jednak humor i przerysowanie.