André Breton, Marcel Duchamp: Prière de toucher (Proszę dotknąć)

1947

Katalog wystawy Le Surréalisme en 1947 [Surrealizm 1947] w Galerii Maeght
Toyen: czarno-biała litografia (24 × 21 cm)
Wydawnictwo Maeght Editeur, Éditions Pierre à Feu, Paryż, 1947
Nakład: 999 egzemplarzy wydrukowanych na papierze vélin supérieur, z czego 49 egzemplarzy oznaczonych I–XLIX podpisanych przez André Bretona i Marcela Duchampa oraz 950 egzemplarzy numerowanych 1–950. Zawiera 24 oryginalne dzieła, w tym 5 kolorowanych litografii autorstwa Victora Braunera, Maxa Ernsta, Jacquesa Hérolda, Wifreda Lamy i Joana Miró; 5 akwafort autorstwa Marcela Jeana, Maria, Yvese Tanguy i Dorotheé Tanning (w tym jedna kolorowana przez Hansa Bellmera); 2 drzeworyty Jeana Arpa oraz 12 czarno-białych litografii autorstwa Serge’a Brignoniego, Alexandra Caldera, Bruna Capacciego, Élisabeth van Damme, Julie de Diego, Enrica Donatiego, Davida Hare’a, Jacqueline Lamba, Matty, Kay Sage, Yvese Tanguy i Toyen. Akwaforty wydrukował Lacourière, drzeworyty oraz litografie kolorowe i czarno-białe – bracia Mourlot. Całe wydanie zawiera ponadto 44 osobne plansze z ilustracjami i 20 rysunków.
Druk: drukarnia l’Imprimerie Union przy udziale Jacquesa Kobera, 27 czerwca 1947
Okładka stanowi oryginał obiektu Marcela Duchampa we współpracy z Enricem Donatim
24 × 21 cm, bez paginacji
Egzemplarz nr 822

zakupiono w 2023 r.

TOYEN-ČERMÍNOVÁ MARIE

(1902–1980) W latach 1917−1922 studiowała w Technikum Artystycznym w Pradze pod kierunkiem profesora Emanuela Dítě w pracowni malarstwa dekoracyjnego. Od samego początku była wyjątkowo wolną i radykalną autorką. Ważnym momentem w jej życiu było spotkanie z jej przyjacielem i najbliższą osobą, malarzem Jindřichiem Štyrskim. W 1923 roku została członkiem grupy Devětsil i Stowarzyszenia Artystów Plastyków Mánes. W 1925 roku wspólnie z Jindřichiem Štyrskim odjechała do Paryża, gdzie wkrótce przedstawili swój własny kierunek artystyczny zwany artyficjalizmem. Kierunek ten oscylował między abstrakcją a surrealizmem, a także inspirował się malarstwem imaginacyjnym. Po powrocie z Francji w 1934 roku założyła razem z Jindřichiem Štyrskim grupę surrealistyczną. Okres wojny spędziła w Pradze. Była zmuszona do nielegalnej pracy bez możliwości wystawiania swoich dzieł. Po wojnie Toyen wyjechała z Czechosłowacji, by uciec przed dyktaturą komunistyczną, i na stałe osiadła w Paryżu. Nadal spotykała się z czołowymi surrealistami, André Bretonem i Benjaminem Péretem, i tworzyła w duchu późnego surrealizmu aż do lat 70. XX wieku.