Wernisaż odbędzie się we wtorek 13 stycznia o godz. 17.00.

Wystawa przedstawia przekrój zbiorów Galerii Sztuk Pięknych w Ostrawie, dzieła ponad osiemdziesięciu artystów, które powstały do 1926 roku, kiedy to uroczyście otwarto Dom Sztuki. W grupach przenikających się nawzajem splatają się nazwiska znanych twórców z tymi zapomnianymi, dzieła, które kształtowały oblicze czeskiej sztuki nowoczesnej, z pracami pozostającymi na jej marginesie. Powstała w ten sposób wewnętrznie powiązana całość złożona z tematycznie wyodrębnionych części, otwarta słynną medytacją nad sensem i losem człowieka autorstwa Františka Kupki, inspirowaną Tablicą Szmaragdową, i zamknięta przełomowym rysunkiem Josefa Šímy z motywem jedności przeciwieństw, przedstawiającym symbol jin-jang. Ponad dwadzieścia rozdziałów na nowo odkryje zbiory galerii. W ostrych kontrastach spotykają się różnorodne podejścia stylowe i programowe, zarówno twórcy niezależni, jak i grupy pokoleniowe. Poszczególne bloki tematyczne ujmują główne motywy bez względu na historyczne czy ideowe powiązania reprezentowanych artystów, takie jak żywioły, morze, raj, stany psychiczne, dzika i oswojona przyroda, podobieństwa bajkowe i mityczne czy ważne momenty histroryczne. Szczególny nacisk położono na kwestie genderowe, akty męskie i damskie, czynności zawodowe, jak również na portrety bliskich oraz autoportrety, w których różnorodność środków artystycznego wyrazu osiągnęła swój szczyt. Synchroniczny, wielowarstwowy okres secesyjny przeszedł w diachroniczną orientację awangardy. Autorefleksja stała się drogą ku podstawom, na których wyrosła sztuka nowoczesna. Przełom stanowiło pojawienie się ekspresjonizmu, skupionego wokół grupy Osma (Ósma), wkrótce zastąpionego symboliczną strukturą kubizmu artystów należących do Skupiny výtvarných umělců (SVU, Grupa Artystów Plastyków) lub stojących poza nią. Oba, krótko po sobie następujące, okresy stworzyły punkt wyjścia dla powojennego modernizmu, wobec którego ostro występowało młode pokolenie artystów, które pojawiło się po I wojnie światowej. Szeroki nurt ścierających się postaw i przeciwstawnych spojrzeń na te same tematy tworzy dynamiczne napięcie, odsłaniające gwałtowne przemiany zachodzące od lat 90. XIX wieku aż do roku 1926, kiedy w Ostrawie wybudowano nowoczesną galerię.