Dzieło Zapaśnicy z 1932 roku jest doskonałym przykładem znakomitego okresu twórczości Wachsmana. W tym samym roku autor wystawiał na pamiętnej i pod wieloma względami unikatowej wystawie Poezja 32, gdzie zaprezentowano dzieła czeskich i zagranicznych artystów, takich jak Paul Klee i Max Ernst. W tej pracy Wachsman uchwycił pojedynek zgeometryzowanych postaci na ringu. Postacie zapaśników są płaskie i w zasadzie pozbawione fizyczności. Są to jednak potężne figury o nieanatomicznych proporcjach, które dominują na scenie. Jeden z zapaśników jest pokonany, a drugi pochyla się nad rywalem, opierając dłonie na kolanach. Chociaż jest to wyraźnie poważny temat, autor uchwycił go z pewną dawką przesady i ulgi. Świeża kolorystyka nietypowa dla takiej scenerii również przyczynia się do całkowitego rozluźnienia atmosfery. Jakby praca miała odzwierciedlać szczęśliwy i pozytywny okres życia autora w pierwszej połowie lat 30. Obraz Zapaśnicy jest ulubionym przykładem twórczości Wachsmana wczesnych lat 30., którą autor zaprezentował na wielu wystawach tematycznych.