Wystawa jest podzielona na dwie części, z których jedna poświęcona jest malarzowi Leopoldowi Kupelwieserowi, a druga jego synowi, Paulowi Kupelwieserowi, który pełnił funkcję dyrektora Hut Witkowickich. Leopold Kupelwieser należał do czołowych przedstawicieli austriackiego malarstwa religijnego. Realizacji wystawy poprzedziły badania naukowe, dzięki czemu po raz pierwszy zaprezentowano dzieła autora ze zbiorów galerii czeskich i zagranicznych, Narodowego Instytutu Zabytków oraz arcybiskupstwa w Ołomuńcu. Równocześnie zaprezentowano twórczość artystów, którzy byli bliskimi współpracownikami lub uczniami Kupelwiesera, takich jak Josef von Führich, Friedrich Amerling, Franz Joseph Dobiaschofsky, August Xaver Karel von Pettenkofen, Gottfried Lindauer i Josef Kessler.
Główna część wystawy poświęcona jest Paulowi Kupelwieserowi, który swoim przybyciem do Witkowic w 1876 roku wprowadził do produkcji najnowocześniejsze technologie ówczesnej epoki i rozpoczął budowę Nowych Witkowic, które za jego czasów stanowiły unikatowe przedsięwzięcie budowlane w warunkach środkowoeuropejskich końca XIX wieku. Nowe Witkowice łączyły przemyślane i powiązane programy produkcyjne i społeczne. Paul Kupelwieser swoją zdolnością, szeroką wiedzą, orientacją i przewidywaniem wyprzedził swoją epokę. Wystawa przedstawia na szerokim tle rozgałęzionej rodziny Kupelwieserów przede wszystkim kluczowe i wyjątkowe postaci ojca i syna, którzy osiągnęli w swoich dziedzinach nadzwyczajne wyniki.

Renata Skřebská

Przetłumaczone przy pomocy chatu GPT.

Kuratorka wystawy: Renata Skřebská