HMOTA to energia: rozgrzany metal obrabiany w kuźni, pełen energii i światła, przechodzący przez biel, żółć i czerwień, który na końcu ponownie staje się czarny, gdy stygnie, olśnił mnie jak słońce. (Vladimír Škoda)

Wystawa chce podkreślić przebieg ostatnich dwudziestu lat twórczości Vladimíra Škody, którego siła i oryginalność płyną z samego nacisku na połączenie myśli artysty z najnowocześniejszymi badaniami i hipotezami współczesnej astrofizyki. Ta idea artystyczna nigdy nie jest tylko prostym odwzorowaniem czy przepisywaniem, lecz wypływa z mądrego aktu uchwycenia surowego materiału i poznania, jak jest obrabiany. Widać wtedy, że kształt kulisty jest uwarunkowany nie tylko estetycznym pragnieniem rzeźbiarza, lecz także swoją masą, przez co jego obecność w tym świecie podlega prawom ciężaru i grawitacji. W ten sposób powstaje tu wspaniałe dzieło, zrodzone z tych pierwszych odkryć, dzieło, które samo rozumie i akceptuje wątpliwości i niepewność myślenia wywołaną przez twórczość artysty.
Vladimír Škoda doszedł do wyrażania wirtualnej rzeczywistości autonomiczną drogą, zgodnie z filozofią swojej osobnej estetyki. Przechodzi od przedstawienia wizualnego kosmosu do uchwycenia jego dynamicznej idei. Idea ruchu Škody jest ściśle związana z pojęciem nieustannego uniwersalnego przepływu wszystkiego we wszystkich kierunkach. Do powolnego rytmicznego kołysania wahadeł autor w zasadzie wykorzystuje siłę grawitacji naszej planety, a złote, srebrne lub czarne kule oscylatora jakby naturalnie dopełniają nieskończony system gwiezdny. Linie biegną z jednego punktu w obu kierunkach w nieskończoność.

Evelyne Artaud i Miroslava Hájek

Kurator wystawy: Jiří Jůza
Texty: Evelyne Artaud a Miroslava Hájek
Projekt graficznyJiří Šigut – CONCEPT
Propagacja: Kateřina Mertha, Jana Šrubařová
Programy edukacyjne: Marcela Pelikánová, Jana Sedláková