Muzyka i architektura należą do pokrewnych dziedzin. Obie rządzą się wieloma wspólnymi zasadami. Zasady komponowania są podobne, a terminy takie jak rytm, rym, uwertura, koda, kontrapunkt, staccato czy legato mają to samo znaczenie i zastosowanie. Zastosowanie muzycznych terminów w architekturze wymaga przybliżenia. Rytm interpretujemy jako model budowlany, podział całości na regularne i powtarzające się przestrzenie. Rym pojawia się tam, gdzie następuje powtórzenie nie do końca identycznych elementów. Uwertura otwiera architektoniczną kompozycję lub układ urbanistyczny – może to być na przykład brama wejściowa. Koda to zakończenie, wyjście, ostatni moment na zatrzymanie się przed pożegnaniem. Architektura może być „grana” żywiołowo drobnymi elementami jak staccato lub płynąć łagodnie i miękko w legato.

Wystawa to zbiór kolaży przedstawiających około 40 obiektów z całego świata poświęconych muzyce. W przystępnej formie ukazuje różnorodne podejścia do tematu wybitnych twórców i zespołów architektonicznych, takich jak Frank Gehry, Bernard Tschumi, Massimiliano Fuksas, Coop Himmelb(l)au, OMA, UN Studio, Daniel Libeskind, Renzo Piano, Rafael Moneo i inni. Częścią ekspozycji są również modele Evy Jiřičnej i Jana Kaplickiego. Polska premiera wystawy to skromny wkład – a może i inspiracja – do toczących się dyskusji o potrzebie stworzenia osobnej siedziby dla Filharmonii im. Janáčka w Ostrawie.

Tadeáš Goryczka i Jaroslav Němec

Przetłumaczone przy pomocy chatu GPT.

Kuratorzy wystawy: Tadeáš Goryczka, Jaroslav Němec